BR1_20161208_005

gezondheidskrant201603

nummer Gezondheidskrant SJG Weert 3 - december 2016 5 Yvonne Vaes is één brok optimisme na herseninfarct ‘Het voelt zo goed om te leven’ Yvonne Vaes (61) heeft een tweede kans gekregen. Zo voelt het voor de Nederweertse die in februari door een herseninfarct werd getroffen. “Ik mag leven en daar ben ik zó verschrikkelijk blij om.” Haar verhaal begint in de vroege ochtend van 22 februari. Yvonne Vaes, de energieke directrice van brede school Markeent in Weert, staat op het punt om naar haar werk te gaan als ze iets in haar nek voelt. “Ik word duizelig en moet op bed gaan zitten. Mijn eerste gedachte: een storing in mijn evenwichtsorgaan. Ik ga liggen, zie de hele kamer ronddraaien en voel me steeds beroerder worden. Een heel vreemd en akelig gevoel. Ik wil roepen, maar dat lukt niet. Met de telefoon die naast het bed ligt bel ik mijn partner Peter die beneden in de keuken is. Peter belt de huisarts die eenmaal terplekke direct een ambulance bestelt.” De uren die volgen, gaan in een waas aan Yvonne voorbij. Ze herinnert zich nog flarden. Van de brandweer die haar met een hoogwerker vanaf het balkon naar beneden “Mijn eerste gedachte ging uit naar de kinderen. Maak ik nog mee dat ik oma word en dat mijn dochter afstudeert?” takelde. Van haar verblijf op de Spoedeisende Hulp en de afdeling Neurologie. “Ik voelde me beroerd, moest constant overgeven. Alles bleef draaien en als ik op bed ging zitten, viel ik om. Pas na een paar dagen begon ik te beseffen wat er was getie tussen zorgverleners wel nog ruimte voor verbetering. “Ik merkte dat niet iedereen mijn dossier inhoudelijk goed kende en dat ik vaker hetzelfde verhaal moest vertellen. Het zou handig zijn wanneer zorgverleners voor alle informatie in één systeem konden inloggen. Wat dit betreft, is het dus goed dat alle instanties die bij de CVA-zorg betrokken zijn nu de krachten bundelen.” Van snelwegen naar zandpaadjes Inmiddels heeft Yvonne Vaes haar werk als basisschooldirecteur weer bijna volledig hervat. Met hulp van een arbeidstherapeut en collega’s die haar helpen om haar taken te structuren en haar waar nodig een beetje afremmen. “Dat laatste gaat steeds beter”, lacht ze. “Ik geef sneller mijn grenzen aan. En dat is ook wel nodig. Ik ben wat vergeetachtiger, sneller moe, kan minder goed tegen drukte en heb moeite met mulitasken. Maar geloof me: er zijn veel meer dingen die ik wel kan. Door het overlijden van mijn man heb ik leren relativeren en besef ik nu eens te meer hoeveel geluk ik deze keer heb gehad. Wat het waard is om de dagelijkse dingen in het leven te kunnen doen. De revalidatiearts zei het heel treffend. Door het infarct zijn er in mijn hoofd nieuwe verbindingen gelegd. De snelwegen zijn zandpaadjes geworden.” Ze lacht uitbundig: “Uit ervaring weet ik nu dat je daar niet zo snel op kunt rijden.” Samen voor de beste zorg na een beroerte Huisartsen, SJG Weert, Stichting Land van Horne en Libra Revalidatie & Audiologie gaan intensief samenwerken, zo is afgesproken. Landelijk wordt die ketenaanpak ook dringend geadviseerd. “Samen gaan we de kwaliteit van de CVA-zorg naar een zo’n hoog mogelijk niveau tillen. Dat betekent dat we in elke fase van de aandoening de zorg beter op elkaar gaan afstemmen. Door in een zorgpad alle afspraken van A tot Z vast te leggen, weet iedereen van elkaar wat er gebeurt en hoe rond de patiënt de taken zijn verdeeld”, vertelt Yvonne Bouten, CVA ketencoördinator en gespecialiseerd fysiotherapeut van SJG Weert. Huisarts Geert Smits vult aan. “Voor de patiënt is het belangrijk dat hij goed geïnformeerd wordt en dat alle betrokken zorgverleners met elkaar overleggen wat de beste behandeling is. De behandeling van een CVA duurt immers lang en gaat ook na een opname in het ziekenhuis of de revalidatiekliniek vaak verder.” De ketenaanpak behelst meer dan een vloeiende overdracht. Onderzoek leert dat een CVA het leven van patiënten en hun naasten sociaal en mentaal vaak ingrijpend en blijvend verandert. Mensen hebben behoefte aan goede informatie en een vast aanspreekpunt en willen graag zelf de regie behouden over hun aandoening. Daarbij is het belangrijk om mantelzorgers nadrukkelijk bij de behandeling te betrekken. Een CVA is de verzamelnaam voor een herseninfarct, hersenbloeding of een tijdelijke beroerte (TIA). De meest voorkomende symptomen: een scheefhangende mond, verlammingsverschijnselen aan de arm en/of het been, problemen met de spraak, duizeligheid, misselijkheid en problemen met zien. De meeste CVA-patiënten worden getroffen door een infarct, een bloedpropje in de hersenen dat - mits direct medische hulp wordt gezocht - steeds vaker efficiënt behandeld kan worden. Ook een TIA, een tijdelijke beroerte, komt vaak voor. Een hersenbloeding is de minst voorkomende en in potentie de meest ernstige variant. In SJG Weert kwamen vorig jaar 257 mensen met een infarct op de Eerste Hulp. In veel gevallen lost het lichaam het stolsel zelf op en ook steeds vaker brengt trombolyse uitkomst. Via het infuus krijgt de patiënt dan een sterke bloedverdunner toegediend die het bloedpropje oplost. “Omdat dit zo snel mogelijk moet gebeuren, is het van levensbelang om bij de geringste twijfel direct actie te ondernemen. Een CVA is de grootste veroorzaker van invaliditeit. Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans op herstel”, zegt Yvonne Bouten. Na ontslag uit het ziekenhuis begint voor veel CVA-patiënten een lange weg van revalideren. Ouderen die minder goed ter been zijn, gaan voor een klinische revalidatie vaak naar Land van Horne terwijl vitale patiënten die het leven weer op volle kracht willen oppakken vaak thuis revalideren of poliklinisch bij Libra, het centrum voor medisch specialistische revalidatie in Martinus. Huisarts Geert Smits: “Vaak komen in een later stadium problemen aan het licht die direct na het CVA nog niet zichtbaar waren. Denk aan geheugenproblemen, chronische vermoeidheid, een verandering van gedrag of problemen met organiseren. Het is belangrijk dat we deze verborgen problemen vroegtijdig herkennen. De huisarts, neuroloog, specialist ouderengeneeskunde, revalidatiearts, logopedist, ergotherapeut en gespecialiseerd verpleegkundigen; ze willen allemaal het beste voor de patiënt. Door goede afspraken te maken en onze kennis te delen, kunnen we de verborgen gebreken vroegtijdig opsporen en op tijd bijsturen als de situatie daar om vraagt.” www.sjgweert.nl Yvonne Vaes kreeg te maken met een herseninfarct en is blij met de dingen die ze weer kan. beurd. Ik had een infarct in de kleine hersenen gehad. Mijn eerste gedachte ging uit naar de kinderen. Maak ik nog mee dat ik oma word en dat mijn dochter afstudeert? Mijn man is in 2000 overleden, ze zijn nog te jong om geen ouder meer te hebben. Daarnaast maakte ik me zorgen om mijn werk. Wat houd ik hier aan over? Kan ik volwaardig blijven functioneren? Ik voelde me hulpeloos.” Belang van samenwerking In het ziekenhuis krijgt Yvonne medicijnen tegen de hoge bloeddruk en de misselijkheid. En een infuus om uitdroging te voorkomen. Haar sterke lichaam doet de rest. Onder begeleiding van fysiotherapeut Yvonne Bouten werkt de Nederweertse die week voorzichtig aan haar eerste herstel. “De zaterdag na het infarct liep ik achter een rollator tot net buiten de draaideur. Daar heb ik heerlijk in de zon gezeten. Ik was de koning te rijk dat ik weer kon lopen. En zielsgelukkig dat ik er nog was.” Met rust als belangrijkste doktersadvies mag ze na negen dagen naar huis en begint een lange periode van revalideren. Een intensief op maat gesneden programma, in revalidatiecentrum Libra, om fysiek en geestelijk weer op kracht te komen. Yvonne is dankbaar voor de goede en persoonlijke zorg, al ziet ze in de communica- Bij een beroerte (CVA) is het voor patiënten enorm belangrijk dat ze zo snel mogelijk de zorg krijgen die zij nodig hebben. Vervolgens is het zaak om de chronische gevolgen van deze aandoening, die vaak in een later stadium ontstaan, zo vroeg mogelijk op te sporen en de patiënt optimaal voor te lichten en te begeleiden. Om hierin niets aan het toeval over te laten, bundelen alle betrokken instanties in deze regio de krachten binnen het samenwerkingsverband CVAsamenzorg regio Weert.


gezondheidskrant201603
To see the actual publication please follow the link above